Prawo do downgrade"u nie stworzono z mylš o użytkownikach indywidualnych, ale o klientach biznesowych, którzy używajš starego oprogramowania niewspółpracujšcego z nowszymi wersjami Windows.
Jeli kto potrzebuje starszej wersji Windows, której Microsoft już nie dystrybuuje, może kupić aktualne wydanie i używać przypisanej do niego licencji dla starszego systemu Windows. Ta zasada w Microsofcie obowišzuje już od bardzo dawna, ale po raz pierwszy wzbudziła zainteresowanie w przypadku Visty, kiedy to wielu rozczarowanych użytkowników chciało powrócić do Windows XP.
To prawo nie obowišzuje w przypadku wszystkich wersji i licencji. Bez wyjštków dotyczy ono jedynie systemu Windows 7 Enterprise, który jest sprzedawany klientom majšcym umowy na licencje masowe (zamiast niego użytkownicy mogš zainstalować dowolnš wersję Windowsa).
Downgrade wišże się z poważnymi ograniczeniami. Można z niego skorzystać tylko wtedy, gdy kupujemy Windows 7 Professional lub Ultimate jako licencję OEM (a więc w wersji preinstalowanej na nowym komputerze).
Tylko wówczas można bez ograniczeń czasowych używać poprzedników zakupionych preinstalowanych systemów, czyli odpowiednio Visty Business albo Ultimate.
Prawo do downgrade"u nie dotyczy zarówno licencji System Builder, licencji pełnych i licencji typu Upgrade.
Oczywicie przeznaczone dla użytkowników indywidualnych wersje Starter, Home Basic i Home Premium także sš poza prawem downgreade"u.
Nowociš w Windows 7 było to, że Microsoft przyznał również tak zwanym licencjom OEM prawo do stosowania w ramach downgrade"u nie tylko bezporedniego poprzednika (Visty), ale także wczeniejszych wersji, a więc także Windows XP Professional.
Poczštkowo jednak Microsoft ograniczał to prawo czasowo. Używanie Windowsa XP dopuszczano jedynie na komputerach, które zostały sprzedane 18 miesięcy po rynkowej premierze Windows 7, a więc do 22 kwietnia 2011 roku.
Teraz Microsoft wycofał się z tego ograniczenia czasowego, odtšd prawo do downgrade"u do wczeniejszych wersji obowišzuje bez względu na termin.
